Brazilië

Het zendingsechtpaar, Nico en Trijnie van Eijk, werkt al vanaf 1967 in de regio van Sabinópolis, een arme streek in het binnenland van Minas Gerais, Brazilië. Naast een enorme geestelijke armoede bestond er een hartverscheurende, maatschappelijke nood. Er was veel kindersterfte als gevolg van ondervoeding en van de onmenselijke woonsituaties, waardoor niet de minste hygiëne mogelijk was. Door het slechte drinkwater en gebrek aan hygiëne hadden de kinderen vier tot vijf soorten wormen. In de gezinnen was veel werkloosheid, ruzie, alcoholisme en geweld.
Naast de evangelieprediking en het stichten van gemeenten, zagen de zendingswerkers het als noodzaak de gezinnen daadwerkelijk te ondersteunen, zodat deze mensen een menswaardig bestaan zouden kunnen hebben.
Ze gaven hen te eten en verzorgden de kinderen in hun huis. Toen dit door het teveel aan nood niet meer mogelijk was, werd met de hulp van meelevende gelovigen in Nederland een gebouw aangekocht. Zo startte in 1973 het eerste semi-internaat met 45 kinderen!
Tegenwoordig verzorgt het semi-internaat in Sabinópolis 176 kinderen en zijn er tussen de jaren 1973 en 2002 in andere steden in de omgeving vijf semi-internaten bijgekomen, waar in totaal nog zo’n 430 kinderen geholpen worden.

In alle semi-internaten kunnen kinderen van 3 maanden tot 12 jaar terecht.
In de meeste plaatsen is een vervolg-semi-internaat, dat Jeugdvormingscentrum wordt genoemd. Hier kunnen jonge tieners van 12 tot 15 jaar terecht (gedurende het 5e, 6e en 7e schooljaar). Daarna is er nog een begeleide groep van middelbare scholieren tot ongeveer 18 jaar. In de overige plaatsen wordt het kind begeleid in het semi-internaat tot het de 4e klas heeft doorlopen en het 12 jaar oud is.

Op schooldagen komen de kinderen van 7.00 - 17.00 uur naar het semi-internaat. Eerst krijgen ze een ontbijt. De kinderen gaan één dagdeel naar school: 's morgens een groep en 's middags een groep. De groep die in het semi-internaat blijft, gaat huiswerk maken, spelen en douchen. ’s Middags krijgen ze allemaal een warme maaltijd. Na het avondeten is er een korte dagsluiting en één keer per week wordt er een korte samenkomst gehouden, waar de kinderen bidden, zingen en een bijbelverhaal horen.
De peuters hebben hun eigen programma, waarbij zij 's middags ook slapen.

De kinderen worden regelmatig medisch opgevolgd. Eventuele medicijnen worden door het zendingswerk betaald, omdat ouders daar de mogelijkheid niet toe hebben.
Alle schoolmaterialen en uniformen worden door het programma verstrekt. De kinderen worden met hun huiswerk geholpen. Ouders zijn vaak ongeletterd en kunnen hierbij niet helpen.

Voor de ouders zijn er regelmatig informatieve avonden. Ook worden zij bezocht of kunnen ze in andere programma's worden gesteund. Zo wordt hun bijvoorbeeld, indien nodig, een volkstuin, een akker, of een geit ter beschikking gesteld. Het volktuinen project wordt eveneens door Tearfund gefinancierd, dankzij donateurs die onze samenlevingsprojecten ondersteunen. De grotere kinderen kunnen deelnemen aan de clubs en activiteiten in de buurthuizen van hun wijk. Ook is er een vrouwenclub. Als de moeder niet meer thuis hoeft te blijven om voor de kleine kinderen te zorgen, kan ze ook gaan werken, zodat er meer inkomsten zijn. Veel ouders maken hier dankbaar gebruik van.

Kenia

Mathare Valley ligt op 12 km van het centrum van Nairobi, de hoofdstad van Kenia. Met zijn 300.000 ‘inwoners’ is het de grootste sloppenwijk van de stad.

Begin 1992 richtte de Redeemed Gospel Church een noodkreet tot Tearfund voor hulp. Naast een gezondheidsprogramma, een ziekenhuis en modelkeukens voor de bevolking, zorgt de kerk ook voor kinderen uit deze sloppenwijk. Tearfund verstrekt hun de middelen hiertoe, via het financiële kinderadoptieprogramma.

De kinderen, die via Tearfund gesteund worden, komen uit Korogocho, een wijk van Mathare Valley waar vooral alleenstaande vrouwen met hun kinderen (of kleinkinderen) wonen. Het zijn echt de armsten onder de armen. Om in aanmerking te komen voor hulp, wordt contact genomen met de kerk. Een sociaal werker brengt dan een bezoek aan het betreffende gezin en bevestigt of ze echt hulpbehoevend zijn. Dit hangt af van verschillende parameters, zoals de staat van het huis, het aantal kinderen, het inkomen. De meeste gezinnen, die geholpen worden, wonen in een schamel onderdak van modder of karton van 3 x 3 m. Het zijn veelal alleenstaande vrouwen, met gemiddeld 6 kinderen en zonder vaste bron van inkomsten.

Door hier één kind financieel te steunen, wordt het hele gezin geholpen. Dit houdt in: schoolgeld, boeken, uniform, lamp, bedden, schoenen, voedsel, medische verzorging en op termijn een beter onderkomen of een kleine huisnijverheid voor de moeder.
Ook gaan de kinderen naar de zaterdagclub, waar ze onderwijs krijgen uit Gods Woord, handvaardigheden leren en spelen.

Op de leeftijd van 5 jaar kunnen de kinderen naar school. De lagere school heeft acht klassen en wordt afgesloten met een staatsexamen. Behaalt men goede cijfers, dan kan men vier jaar naar een middelbare school voor een vakopleiding. Onze zustervereniging uit Nederland financiert deze scholen. Na de beroepsopleiding volgt er weer een staatsexamen. Als men hiervoor slaagt, kan men identiteitspapieren aanvragen en buiten de sloppenwijk gaan leven. Goed studeren is voorlopig de enige manier om uit het leven in het slop te geraken. Vandaar het belang dat we hechten aan het ondersteunen van de onderwijskansen van de adoptiekinderen.

De kinderen blijven meestal lang in het adoptieprogramma, totdat zij hun studie voleindigd hebben. Het gebeurt echter dat jongeren de school voortijdig vaarwel zeggen, zich aansluiten bij jeugdbendes of als meisje ongehuwd zwanger raken en het adoptieprogramma de rug toekeren of uit het programma geweerd worden. Dit gebeurt pas na ernstig gesprek en counseling.
De omgeving waarin de kinderen leven is zeer vijandig. Er is veel immoraliteit en criminaliteit in de sloppenwijk. Dagelijks zijn er ook brandhaarden, die hele buurten in het slop in de as leggen. Donateurs worden aangemoedigd om voor hun kind te bidden voor bescherming en opdat het niet moedeloos zou worden. Het is ons gebed, dat nog veel meer kinderen uit Mathare Valley de kans krijgen op een menswaardiger bestaan.

Bangladesh

Bangladesh is één van de armste en minst ontwikkelde landen ter wereld en is zeer dicht bevolkt. Grote delen van het land worden regelmatig door overstromingen geteisterd.
Tearfund werkt hier reeds vele jaren samen met Christian Service Society (CSS), een organisatie die op vele terreinen actief is. In 1981 opende CSS te Khulna een tehuis voor kinderen, waar zij terechtkonden voor onderdak, voedsel, kledij, onderwijs en liefde. Tearfund ondersteunt het jongensweeshuis, onze zusterorganisatie in Zwitserland zorgt voornamelijk voor het meisjesweeshuis.

De kinderen worden aangewezen door plaatselijke kerkvertegenwoordigers doorheen het land. Het gaat om (half)weeskinderen of kinderen van ouders die niet langer in staat zijn om voor hun kinderen te zorgen, meestal gehandicapten. Zij komen dan terecht in het weeshuis.

Op het dagprogramma van de kinderen staat na een halve dag school veel tijd voor studie onder begeleiding van de CSS staf. Er zijn regelmatig samenkomsten voor gebed en geestelijk onderwijs. Er worden muzieklessen gegeven en de jongens helpen mee in de moes- en bloementuin van het tehuis. De oudere jongens krijgen ook les in typen, computer, elektriciteit, … Maar er is ook dagelijks tijd voor ontspanning: voetbal en cricket zijn 2 favoriete sporten.

CSS heeft een eigen school op het terrein van het weeshuis. Hier kunnen de jongens terecht van kleuter tot lager secundair – Graad 10.
Na het behalen van dit diploma van gaan zij terug naar hun eigen woonplaats, maar blijven zij ondersteund en begeleid door CSS en bijgevolg ook nog in het adoptieprogramma, zolang zij studeren. Op die manier wil onze partner mensen toerusten om een actieve plaats in te nemen in hun maatschappij. De betere leerlingen worden aangemoe¬digd om hogere studies te volgen aan het colle¬ge, een regerings¬school. In de avonduren volgen zij een theologische opleiding. Sommigen verblijven in het internaat van hun college. Wie hier heel goede resultaten behaalt, kan nadien nog verder studeren. Niet iedereen heeft de bekwaamheid om door te stromen naar het college, maar krijgt toch de kans om verder gevormd te worden door een of andere beroepsopleiding te volgen.

Het geld van de kinderadoptie wordt besteed aan voedsel, kleding, boeken, medicijnen, schoolreizen en het salaris voor het personeel (directeur, onderwijzers, muziekle¬raar, sportle¬raar, arts, kok, nachtwakers, schoonmakers, enz.).

Oeganda

Oeganda werd zo’n 10 jaar door oorlog geteisterd. Er was bijna geen onderwijs of medische dienstverlening meer. Bijna iedereen had te lijden van permanent lichamelijk of psychisch letsel en seksueel misbruik.
Jaren later zijn de gevolgen van deze lange oorlogsperiode nog steeds tragisch voelbaar. Ook op het gebied van onderwijs. Er is een tekort aan gekwalificeerde en gemotiveerde onderwijzers. Een hele generatie heeft de toegang tot basisonderwijs gemist. Naast de gevolgen van de oorlog is er ook veel AIDS, wat de situatie nog dramatischer maakt.

Kumi is een van de armste districten van Oeganda. Vanuit het hoofdkwartier in het dorp Orisai is Creed Afrika, de diaconale arm van Grace Community Church (GCC), in deze streek actief om de nood te lenigen.
De bevolking leeft er van de landbouw, maar door het harde klimaat zijn de oogsten mager, zodat er honger en ondervoeding is. De geletterdheid ligt hier bijzonder laag.
Velen hebben AIDS, en dat aantal zal nog groter worden. Er zijn heel wat wezen. Zij leven bij grootouders of andere familie.
Veel jongeren trouwen op heel jonge leeftijd (vaak al op 14 jaar) en er zijn veel tienerzwangerschappen.

Het probleem van vroegtijdige schoolverlating (lagere school) is erg groot en veel kinderen gaan helemaal niet naar school. Meisjes maken de meerderheid uit van zij die niet naar school gaan of vroegtijdig de school verlaten.
Voor vele gezinnen is de kost van uniformen, schoolgelden en andere benodigdheden te hoog om al hun kinderen naar school te kunnen laten gaan. Wanneer ouders ziek worden en overlijden door AIDS, zijn de oudste kinderen veelal gedwongen om de school te verlaten om de zware verantwoordelijkheid van de zorg voor het hele gezin op zich te nemen.

Er heerst een moedeloze sfeer in Kumi door de vele problemen, waarvan we hier een aantal belangrijke hebben opgenoemd. We kregen daarom een dringend verzoek om hulp van Creed, om via financiële kinderadoptie de kinderen te stimuleren en de middelen te geven om (terug) naar school te gaan en vooral ook door te stromen naar het middelbaar onderwijs. Omdat Creed gelooft in het belang van onderwijs voor meisjes, wil ze dat zeker 60 % van de gesponsorde kinderen, meisjes zijn.

Met het geld van de adoptie helpt Creed dan ook voornamelijk de meest behoeftige kinderen om goed onderwijs te kunnen volgen, door in de kosten van het schoolgeld en het nodige schoolmateriaal te voorzien.
Ook zorgt Creed ervoor dat ze op school een lunch krijgen.
Op voorwaarde dat de kinderen regelmatig naar school gaan, kunnen ze in het Gezondheidscentrum van Creed de nodige medische en preventieve zorgen ontvangen.

De pastorale medewerkers van G.C.C. helpen zowel de ouders als de kinderen bij het verwerken van de naoorlogse trauma’s en het verlies van geliefden (Aids).
Er worden ‘Stay Alive’ clubs georganiseerd, waar er met de kinderen gesproken wordt over onderwerpen als seksualiteit en voortplanting, gezondheid, carrière- en karakterontwikkeling, hygiëne, familiewaarden, enz.

Dit project werd in 2006 gestart en is een hele uitdaging om de uitzichtloze situatie, de vicieuze cirkel te doorbreken.

India

In India steunt Tearfund sinds 1997 het weeshuis van Good Samaritan Evangelical & Social Welfare Association in Satyavedu, een klein stadje in het zuiden van de staat Andhra Pradesh.

De organisatie is actief in leprabestrijding en aanvankelijk was het doel van de organisatie dan ook om kinderen van arme leprapatiënten in het tehuis een degelijk onderdak te bieden en de kans te geven om onderwijs te hebben. Ondertussen zijn er ook andere kinderen opgenomen uit heel arme gezinnen, weeskinderen, straatkinderen en in 2005 een aantal kinderen die een of beide ouders verloren hebben bij de tsunami. Het zijn zowel meisjes als jongens.
Met het adoptiegeld worden de werking van het tehuis en de kosten van de scholing betaald.

Dit is een kleinschalig project, hier zijn echter geen kinderen meer beschikbaar.

Verdere informatie

Wat stort ik maandelijks voor een adoptie?

De bijdrage voor een financiële adoptie bedraagt 28 euro per maand per kind.
De kosten van bestuur en administratie (bankkosten, correspondentie, ...) worden beperkt tot 15%, zodat meer middelen rechtstreeks ten goede komen aan de kinderen.
Door een kind financieel te adopteren, doet u een heel nuttig en goed werk: u stelt een kind in de gelegenheid gevoed en verzorgd te worden, het evangelie te horen, naar school te gaan en een vak te leren, zodat het een hoopvolle toekomst tegemoet gaat.

Hoe kan ik een kind financieel adopteren en wat kan ik ervan verwachten?

U kunt zich aanmelden via ons aanvraagformulier. Wacht met betalen tot u van ons de nodige informatie met dossiernummer ontvangen heeft. U krijgt daarbij nog wat meer achtergrondgegevens en informatie over het project en natuurlijk ook enkele gegevens over het kind dat uw sponsorkind is geworden en een foto. Daarna krijgt u 2 keer per jaar een bericht van uw kind (dit kan variëren van een vooruitgangsrapportje, een schoolrapportje tot een persoonlijk briefje) en 1 maal per jaar een nieuwe foto.

U kunt contact onderhouden met uw sponsorkind door het brieven (graag geen lange, daar het naar beide kanten vertaald moet worden) of kaarten te sturen.
In sommige projecten is het mogelijk om iets meer voor het kind te doen, door het een pakje te sturen of een extra gift over te maken. In andere projecten is dit juist niet mogelijk omwille van veiligheid of andere mogelijke problemen. U ontvangt de richtlijnen hiervoor bij uw dossier.

Wanneer een kind wegens verhuizing, leeftijd of gebrek aan medewerking van de ouders etc. buiten onze zorg komt, zullen we u een ander kind vrijblijvend voorstellen.

Wij vinden het heel belangrijk dat de kinderen ook de kans krijgen om met het evangelie in aanraking te komen. Vandaar dat Tearfund steeds samenwerkt met evangelische instellingen en organisaties in het Zuiden.

Wij hopen dat deze informatie u een goed idee geeft van onze verschillende kinderadoptieprogramma’s. 28 euro per maand per kind, dit is gelijk aan 0.92 eurocent per dag. Voor die prijs kunt u niet de hele wereld veranderen, maar wel de wereld van een enkel kind.
Een kind adopteren staat gelijk met investeren in zijn toekomst. Een investering die hen nooit kan afgenomen worden en hen op weg helpt naar het ervaren dat het leven werkelijk een geschenk van God is. Door uw ondersteuning zullen zij de goed opgeleide volwassenen van morgen worden, in staat om een menswaardig leven te leiden en een volwaardige plaats in te nemen in de maatschappij, in hun cultuur, onder hun familie.