Doelgroep

Lepragezinnen in het Nav Jeevan lepradorp

Doelstelling

Tearfund wil samen met Velemegna Good News Society de hulp aan de gezinnen in het Lepradorp verder uitwerken en verbeteren. Daarnaast willen we mee investeren in een groter Kinderhuis, zodat meer kinderen van leprapatiënten van goed en degelijk onderwijs kunnen genieten en kunnen loskomen van het lepra-stigma en opnieuw kunnen integreren in de normale samenleving.
We stellen dit project voor als een dorpsadoptieproject, waarbij donateurs maandelijks een bedrag overmaken. Elk bedrag is welkom, maar het richtbedrag is 33 euro. Hiermee kan Velemegna een maand lang een gezin in het lepradorp helpen met o.a. voedsel en medicijnen of een kind in het kinderhuis onderdak en onderwijs bieden.

Activiteiten

  • Beheer van het kinderhuis en de zorg voor de lepragemeenschap.
  • Wekelijkse alfabetiseringscursussen voor volwassenen in de lokale taal
  • Aankopen van geschikt medisch materiaal
  • Projectbeschrijving

    Reeds enkele jaren biedt Tearfund ondersteuning en omkadering voor Vierde Pijlerinitiatieven aan. Dit zijn initiatieven van mensen die, al dan niet in georganiseerd verband, actief bijdragen aan de armoedebestrijding in ontwikkelingslanden. Zo kwamen we in 2012 in contact met Dr. Thibaut Devogelaere, een Belgische oogarts. Tijdens een reis naar India, had hij kennis gemaakt met dr. Sybil Salins. Samen met Dr. Devogelaere ondersteunt Tearfund sindsdien het werk van het Dr. Salins Eye Hospital, onderdeel van de organisatie Velemegna Good News Society.
    In overleg met Dr. Devogelaere en Dr. Salins, heeft Tearfund eind 2014 beslist om vooral het leprawerk van Velemegna Good News Society te ondersteunen.

    Dr. Sybil Salins (door Dr. Thibaut Devogelaere)

    Dr. Sybil Salins is oogarts in India. Zij is de oudste dochter van twee artsen, die in 1966 als zendelingen naar Bidar trokken om in deze zeer arme regio een ziekenhuis op te richten. Haar vader werkte er als algemeen chirurg en haar moeder als gynaecologe. Uit bekommernis om de vele melaatsen in de streek, kochten haar ouders een stuk grond en brachten er de melaatsen onder in een dorp. Op die manier moesten deze mensen niet langer als verschoppelingen op straat leven. In 2002 nam Dr. Sybil Salins het missiewerk van haar ouders over en ging ze de medische zorg vooral richten op de behandeling van oogziekten.
    Het was voor Dr. Sybil nochtans geen voor de hand liggende keuze. Als kind was ze zeer goed in wetenschappen en haar ouders hoopten dan ook dat ze arts zou worden. Ze overwoog echter om kunst te studeren. Al snel kwam ze tot de vaststelling dat geneeskunde toch haar roeping was.
    Na haar opleiding geneeskunde ging Dr. Sybil terug naar de regio van Bidar en startte er een hulppost op in een nabijgelegen dorpje. Behalve het gezelschap van spinnen, slangen, schorpioenen en de mensen van het dorpje, was ze er vaak alleen. Tot er op een dag een ernstig uitgedroogde vrouw bij haar kwam. Dr. Sybil kon de vrouw genezen, waardoor de mensen vertrouwen kregen in haar en de hulppost steeds meer zieken begon aan te trekken.
    Dr. Sybil wilde echter oogarts worden en ging verder studeren. Ondertussen werd ze ook uitgehuwelijkt en kreeg ze een zoontje. Haar huwelijk bracht haar naar Saoedi-Arabië. Haar wens om haar opleiding te vervolledigen en zich voor te bereiden op verder zendingswerk, veroorzaakte zware spanningen binnen haar huwelijk. Uiteindelijk vertrok ze alleen, samen met haar zoontje, om haar opleiding af te maken, eerst in India en daarna in Londen.
    Kort na haar terugkomst in India werden haar beide ouders ernstig ziek, waardoor het ziekenhuis niet meer kon functioneren en zo goed als gesloten was. De kinderen bleven achter met de vraag wat er met het ziekenhuis moest gebeuren…
    Dr. Sybil voelde in haar hart dat ze het werk van haar ouders moest voortzetten. Het werk dat ze eerst uit liefde voor haar ouders op zich nam, is ondertussen haar eigen droom geworden. En ondanks de vele dagdagelijkse problemen, heeft ze het ziekenhuis terug kunnen opbouwen. Haar verlangen is om zoveel mogelijk armen, blinden, wezen, weduwen en hulpbehoevenden te helpen. Doordat Dr. Sybil in alles een hoge standaard nastreeft, komen er ook steeds meer gegoede mensen voor verzorging naar het Dr. Salins Eye Hospital. De fondsen die ze op deze manier ontvangt, worden gebruikt om de verzorging van de allerarmsten te bekostigen.

    Het leprawerk van Velemegna Good News Society

    Als oogarts heeft Dr. Sybil van het hospitaal, dat door haar ouders werd opgericht een gespecialiseerde oogkliniek gemaakt. Daarnaast is zij ook verder gegaan met het leprawerk, waar haar ouders heel wat jaren geleden mee gestart waren.

    Nav Jeevan Lepradorp

    De ouders van Dr. Sybil hadden gemerkt dat in de regio Bidar leprapatiënten en hun families vaak verschoppelingen waren die in de stedelijke sloppenwijken probeerden te overleven door te bedelen. Na overleg met het District om iets aan de situatie van deze mensen te doen, gaf het District aan Velemegna Good News Society een stuk land in een landelijke regio, waar de leprapatiënten en hun families zich konden vestigen: dit was het begin van het Nav Jeevan Lepradorp.
    Velemegna zet zich sindsdien in om de levensomstandigheden van de leprapatiënten en hun families in het Nav Jeevan Lepradorp te verbeteren. Er wordt gestreefd naar een waardig en kwaliteitsvol leven voor deze mensen, met respect voor hun rechten als mens. Specifiek streeft Velemegna ernaar dat de leprapatiënten en hun families:

  • Niet langer gebukt moeten gaan onder het lepra-stigma en aanvaard worden in de normale samenleving
  • Niet langer moeten bedelen om te overleven
  • Op spiritueel, lichamelijk en financieel vlak tot ontplooiing komen
  • Velemegna Good News Society maakt dit concreet door medische hulp en opvolging te verzekeren voor de families in het Lepradorp, door voedsel te voorzien voor mensen die niet langer lichamelijk in staat zijn om te werken, door mannen en vrouwen die wel nog arbeidsgeschikt zijn vorming en onderwijs aan te bieden en microkredieten te voorzien, zodat zij zelf een kleine zaak kunnen oprichten of zodat ze werk kunnen vinden en economisch zelfstandig worden en door hun woonomstandigheden op te volgen en indien nodig te verbeteren.
    Momenteel wonen er vijftig gezinnen in het Nav Jeevan Lepradorp.

    Nav Jeevan Kinderhuis

    Omdat de hele familie van leprapatiënten mee gebukt gaat onder het lepra-stigma, werd ook het Nav Jeevan Kinderhuis opgericht. In dit Kinderhuis worden kinderen van de lepragezinnen opgevangen, zodat zij kunnen loskomen van het lepra-stigma. In het Kinderhuis wordt er geïnvesteerd in de opvoeding en het onderwijs van deze kinderen.
    Door de beperkte capaciteit van Velemegna, worden er momenteel slechts vijfentwintig kinderen opgevangen in het Nav Jeevan Kinderhuis.

    Foto’s:

  • Dr. Sybil Salins Meshramkar (directeur) voert oogoperatie uit
  • Dr. Sybil voert een oogcontrole uit
  • Dr. Sybil samen met kinderen die in het kinderhuis verblijven
  • Dr. Thibaut Devogelaere en Dr. Sybil tijdens haar bezoek aan België
  • Kinderen uit het kinderhuis
  • Regio/LandBidar (staat Karnataka) in IndiaReferentiecode71068SectorGezondheidszorg (DAC 120), Onderwijs (DAC 110)Lokale PartnerVelemegna Good New SocietyStreefdoel10.000,00 euro