Doelgroep

Alhoewel de Stichting El Shaddai ook aandacht geeft aan de ouders blijft het allergrootste deel van de middelen gereserveerd voor de kinderen uit de laagste inkomensklassen, in volgende categorieën:

  • straatkinderen;
  • kinderen van personen met een handicap die zelf in een opvangcentrum wonen;
  • kinderen uit zeer arme gezinnen, waar honger een dagelijkse realiteit is;
  • weeskinderen.

Alleen al in de hoofdstad Kinshasa, met 13.171 miljoen 1 inwoners, en in de naastliggende regio ‘Bas Congo’ gaat het over tienduizenden kinderen.

Doelstelling

Te beginnen met het vervullen van haar kernopdracht – voornamelijk de oprichting en organisatie van scholen – wil de Stichting daarnaast ook een oplossing aandragen voor meerdere problemen:

  • ze wil kinderen de mogelijkheid geven om onder hun ouderlijk dak gratis naar school te laten gaan, in plaats van langs de straten te lopen;
  • ze wil de ouders helpen om inkomsten te verkrijgen voor hun arbeid, waarmee ze later dan ten dele de schoolkosten voor hun kinderen kunnen betalen;
  • ze wil medische centra oprichten die kinderen en hun ouders ook medisch begeleiden en helpen.

Op deze drie complementaire gebieden heeft de Stichting in het verleden praktisch werkbare oplossingen en geïntegreerde projecten willen aanbieden, gericht op de verbetering van de levensomstandigheden van achtergestelde bevolkingsgroepen.

Historiek

Vanaf 1991 is de stichting in de Democratische Republiek Congo (DRC) begonnen met de organisatie van vergaderingen, die gericht waren op de bewustmaking en vorming van volwassenen en in eerst instantie met een speelschool voor kinderen, met de bedoeling om het verlangen om te leren wakker te maken. De Stichting had inderdaad vastgesteld dat heel veel jongeren onder de 14 jaar niet konden lezen of schrijven en dat 60 à 70 % van hen niet eens naar school konden gaan. In 1991 is daarom besloten om een aantal van hen ten laste te nemen en voor hen gratis scholen aan te bieden.

De Stichting El Shaddai meent dat het aanbieden van gratis scholen, vooral voor de allerarmsten, dé ontwikkelingsstrategie bij uitstek is voor een land zoals Congo (DRC).

Context

Samenloop van verschillende oorzaken en de context waarin de doelgroep leeft zorgt ervoor dat het moeilijk blijft om toegankelijk en kwalitatief onderwijs aan te bieden, doordat:

  • de meeste Congolese ouders niet genoeg geld hebben om hun kinderen naar school te sturen. Het zijn laaggeschoolde werknemers die weinig verdienen of hun werk verloren hebben als gevolg van de sluiting van bedrijven, nadat het economische weefsel van het land, vooral sedert 1990, zo goed als ingestort is;
  • onvoldoende salariëring van het onderwijspersoneel, waardoor vele leerkrachten de sector van het onderwijs (moeten) verlaten;
  • winstbejag van vele promotoren van privéscholen die de schoolgelden bovenmatig hebben verhoogd en die betere salarissen betalen, ten nadele van de publieke scholen waar dag na dag de leercondities verslechteren;
  • 27 % 1 van de bevolking onder de 15 jaar nog analfabeet is;
  • de uitgaven voor onderwijs vertegenwoordigen gemiddeld maar 1.5 % van de GDP 1 van het Congolese budget.

Als gevolg van al deze problemen betaalt de Congolese samenleving een zeer zware prijs. Denken we daarbij maar aan de vele straatkinderen die de rangen van de straatbendes doen aanzwellen en aan de steeds toenemende plaag van vandalisme en banditisme. Wie niet kan lezen kan ook zelf het Woord niet lezen, dat het hart kan bereiken tot redding en dat het handelen kan veranderen.

Activiteiten

  • De voornaamste realisatie is dat tot nu toe in eigen beheer al 7000 kinderen zijn bereikt door de diverse schoolprojecten. Sedert 2005 worden ook scholen georganiseerd in samenwerking met de kerken. Deze behouden hun autonomie inzake de leerinhouden, terwijl de stichting samenwerkt inzake logistiek en financiën;
  • Daarnaast zijn er honderden ouders bereikt in sensibiliseringscampagnes die voor doel hadden om hen te overtuigen dat ze hun kinderen naar de school zouden sturen;
  • De Stichting heeft ook zeer vele volwassenen bereikt bij diverse alfabetisering campagnes die hebben plaats gevonden in de hoofdstad Kinshasa en in de provincies Bas Congo (Mbanza Mnungu), Mbandaka, Kikwit, Mbuji Maji, Lubumbashi en Kisangani;
  • De Stichting heeft projecten gesteund voor het verbeteren van de voeding van kinderen in Kinshasa (Bandalungwa) en in Mbanza Ngungu (Luvaka);
  • De Stichting heeft een project gesteund voor de productie van uien in de gemeente Kasavubu, waarvan de opbrengst door de ouders kon worden aangewend voor een deel van de schoolkosten van hun kinderen;
  • De Stichting heeft ook elders op actieve wijze scholen gesteund in BANDALUNGWA, N’DILI, KISENSO LINGWALA, BINZA-DEVAUX, CITE MAMAN MOBUTU en in de provincies Bas-Congo (Mbanza Ngungu) Moanda, Bandundu (Kikwit) en de Evenaarsprovincie (Mbandaka). Via de steun aan deze scholen zijn nogmaals tienduizend kinderen gesteund in hun opleiding;
  • De Stichting heeft tenslotte een aantal sensibilisatie- en vormingsconferenties georganiseerd, verspreid over het ganse grondgebied van de DRC. Duizenden hebben deze conferenties bijgewoond. Honderdduizenden hebben de uitzendingen daarover op radio of televisie gehoord of gezien. Het publiek heeft hierop enthousiast gereageerd maar het mist veelal de fondsen om de activiteiten van de Stichting te ondersteunen.

Plannen voor deze en volgende jaren:

Naast de reeds genoemde projecten neemt de Stichting zich voor om in de volgende jaren vooral actief te zijn op de volgende vlakken:

  • Een aanzienlijke verhoging van het aantal kinderen dat in de diverse scholen in eigen beheer zal worden ondergebracht. De onmiddellijke noden betreffen meer dan 50.000 kinderen. Voor dit project vraagt de Stichting hulp aan de kerken in België;
  • Een verdere toename van de samenwerking met een aantal kerken, opdat ook in hun midden gratis onderwijs kan worden verstrekt. Deze kerken hebben thans grote moeite om nieuwe schoolgebouwen te financieren. Ook voor deze samenwerking vraagt de Stichting hulp aan de kerken in België;
  • Samenwerking met het referentie-gezondheidscentrum in Ntimansi om via de oprichting van antennes de basisgezondheidszorg te vermeerderen naar de ouders en de kinderen in de diverse scholen.
  • Samenwerking met de overheid met het oog op de telling en vorming van werklozen;
  • Uitbating van een landbouwbedrijf van 700 hectaren (op dit moment in de onderzoeksfase – middelen ontbreken) De uitbating van dit bedrijf zou werk verschaffen aan honderden ouders in een van de armste streken van de wereld en daarmee ook de opleiding van hun kinderen helpen waarborgen.

Resultaten in 2018

  • Er werd een bijdrage voorzien in lesgeld van de leerlingen, de aankoop van onderwijsondersteunend materiaal voor de schoolactiviteiten en in de lonen van de leerkrachten.
  • 249 studenten waren ingeschreven in de verschillende programma’s

Duurzame ontwikkelingsdoelstellingen voor dit project

KWALITEITSONDERWIJS

1The World Factbook

Regio/LandKinshasa, Democratische Republiek CongoReferentiecode70025SectorGezondheidszorg (DAC 120), Landbouw (DAC 311), Onderwijs (DAC 110), Watervoorziening en Sanitatie (DAC 140)Lokale PartnerFondation El ShaddaiStreefdoel10.600,00 euro